Ara
horchen
01
dikkatle dinlemek, kulak vermek
Auf etwas genau und aufmerksam hören
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
yardımcı fiil
haben
1. tekil kişi
horche
3. tekil kişi
horcht
şimdiki zaman ortacı
horchend
basit geçmiş zaman
horchte
geçmiş zaman ortacı
gehorcht
Örnekler
Der Hund horchte auf das leise Geräusch.
Köpek, hafif sesi dikkatlice dinledi.
02
heimlich oder gespannt zuhören, um etwas Bestimmtes zu hören
Örnekler
Das Kind horchte an der Tür.
