Ara
bezweifeln
01
şüphe etmek, kuşkulanmak
Nicht sicher sein oder an etwas nicht glauben
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
öbeksi
durum fiili
düzenli
ayrılamaz
temel fiil
zweifeln
yardımcı fiil
haben
1. tekil kişi
bezweifle
3. tekil kişi
bezweifelt
şimdiki zaman ortacı
bezweifelnd
basit geçmiş zaman
bezweifelte
geçmiş zaman ortacı
bezweifelt
Örnekler
Ich bezweifle seine Ehrlichkeit.
Onun dürüstlüğünden şüphe ediyorum.
