Szukaj
entgegenstehen
[past form: stand entgegen]
01
sprzeciwiać się, opierać się
Widerstand leisten oder sich einer Sache oder Person entgegenstellen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
nieregularny
nierozdzielny
partykuła
entgegen
czasownik podstawowy
stehen
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
entgegenstehe
3. osoba liczby pojedynczej
entgegensteht
imiesłów czynny
entgegenstehend
czas przeszły prosty
stand entgegen
imiesłów bierny
entgegengestanden
Przykłady
Er steht den Plänen der Regierung entschieden entgegen.
On stanowczo sprzeciwia się planom rządu.
