Szukaj
verbieten
01
zakazywać, zabraniać
Offiziell oder energisch bestimmen, dass etwas nicht erlaubt ist
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
mocny
nierozdzielny
partykuła
ver
czasownik podstawowy
bieten
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
verbiete
3. osoba liczby pojedynczej
verbietet
imiesłów czynny
verbietend
czas przeszły prosty
verbot
imiesłów bierny
verboten
Przykłady
Der Chef hat das Rauchen am Arbeitsplatz verboten.
Szef zakazał palenia w miejscu pracy.
