Szukaj
stinken
[past form: stank]
01
śmierdzieć, wydzielać nieprzyjemny zapach
Einen unangenehmen Geruch verbreiten
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik stanu
mocny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
stinke
3. osoba liczby pojedynczej
stinkt
imiesłów czynny
stinkend
czas przeszły prosty
stank
imiesłów bierny
gestunken
Przykłady
Fisch stinkt schnell in der Hitze.
Ryba szybko śmierdzi w upale.
