Szukaj
lächeln
[past form: lächelte]
01
uśmiechać się
Den Mund leicht öffnen, um Freundlichkeit, Freude oder Zustimmung zu zeigen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
lächle
3. osoba liczby pojedynczej
lächelt
imiesłów czynny
lächelnd
czas przeszły prosty
lächelte
imiesłów bierny
gelächelt
Przykłady
Trotz der schlechten Nachrichten lächelte sie tapfer.
Pomimo złych wiadomości, odważnie uśmiechnęła się.
