Szukaj
hüpfen
[past form: hüpfte]
01
podskakiwać, skakać lekko
Sich mit kleinen, leichten Sprüngen bewegen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
czasownik posiłkowy
sein
1. osoba liczby pojedynczej
hüpfe
3. osoba liczby pojedynczej
hüpft
imiesłów czynny
hüpfend
czas przeszły prosty
hüpfte
imiesłów bierny
gehüpft
Przykłady
Das Kaninchen hüpft über das Feld.
Królik skacze przez pole.
