Szukaj
fliehen
[past form: floh]
01
uciekać, zbiegać
Schnell weggehen, um Gefahr oder Problemen zu entkommen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
mocny
czasownik posiłkowy
either
1. osoba liczby pojedynczej
fliehe
3. osoba liczby pojedynczej
flieht
imiesłów czynny
fliehend
czas przeszły prosty
floh
imiesłów bierny
geflohen
Przykłady
Die Tiere fliehen, wenn sie Angst haben.
Zwierzęta uciekają, gdy się boją.
