Szukaj
beißen
[past form: biss]
01
gryźć, gryźć
Mit den Zähnen festhalten, verletzen oder schneiden
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
mocny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
beiße
3. osoba liczby pojedynczej
beißt
imiesłów czynny
beißend
czas przeszły prosty
biss
imiesłów bierny
gebissen
Przykłady
Das Baby hat mir in den Finger gebissen.
Dziecko ugryzło mnie w palec.
