جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
wirbeln
[past form: wirbelte]
01
چرخاندن
Etwas schnell im Kreis bewegen oder sich schnell drehen
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل حرکتی
باقاعده
فعل کمکی
haben
اولشخص مفرد
wirble
سومشخص مفرد
wirbelt
وجه وصفی حال
wirbelnd
گذشته ساده
wirbelte
اسم مفعول
gewirbelt
مثالها
Der Staub wirbelte auf, als der Lastwagen vorbeifuhr.
وقتی کامیون رد شد، گرد و غبار چرخید.
