جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
abbrechen
01
متوقف کردن, قطع کردن، ناتمام گذاشتن
Etwas vorzeitig beenden oder nicht zu Ende führen
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
عبارتی
فعل کنشی
بیقاعده
جداشدنی
جزء فعلی
ab
فعل پایه
brechen
فعل کمکی
haben
اولشخص مفرد
breche ab
سومشخص مفرد
bricht ab
وجه وصفی حال
abbrechend
گذشته ساده
brach ab
اسم مفعول
abgebrochen
مثالها
Die Verhandlungen wurden abgebrochen.
مذاکرات متوقف شد.
02
شکستن, جدا کردن
Etwas physisch entfernen oder zerstören, oft durch Brechen
مثالها
Die Stadt bricht das verlassene Krankenhaus ab.
شهر در حال تخریب بیمارستان متروکه است.
