enttäuschen
01
يخيب الأمل, يُحْزِن
Erwartungen nicht erfüllen, jemanden unzufrieden oder traurig machen
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
عباري
فعل حركة
منتظم
غير قابل للفصل
أداة
ent
الفعل الأساسي
täuschen
فعل مساعد
haben
المتكلم المفرد
enttäusche
الغائب المفرد
enttäuscht
اسم الفاعل
enttäuschend
الماضي البسيط
enttäuschte
اسم المفعول
enttäuscht
أمثلة
Die Überraschung hat uns enttäuscht.
المفاجأة أخيبت ظننا.
