Ara
to defy
01
karşı koymak
to refuse to respect a person of authority or to observe a law, rule, etc.
Transitive: to defy a law or authority
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
defy
3. tekil kişi
defies
şimdiki zaman ortacı
defying
basit geçmiş zaman
defied
geçmiş zaman ortacı
defied
Örnekler
The rebellious teenager decided to defy the instructions given by their parents.
Asi genç, ebeveynlerinin verdiği talimatları reddetmeye karar verdi.
02
meydan okumak, imkansız kılmak
to make something extremely difficult or nearly impossible to achieve, understand, or accomplish
Transitive: to defy sth
Örnekler
The sheer size of the mountain defies any attempt to climb it without proper equipment.
Dağın muazzam büyüklüğü, uygun ekipman olmadan tırmanma girişimini meydan okur.
03
meydan okumak, kafa tutmak
to dare someone to do or prove something
Ditransitive: to defy sb to do sth
Örnekler
She defied her opponents to beat her, confident in her skills.
O, yeteneklerine güvenerek, rakiplerini onu yenmeye meydan okudu.
Leksikal Ağaç
defiance
defiant
defy
