Szukaj
to humiliate
01
upokarzać
to cause someone to feel extremely embarrassed or ashamed, often by publicly exposing their weaknesses or shortcomings
Transitive: to humiliate sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
humiliate
3. osoba liczby pojedynczej
humiliates
imiesłów czynny
humiliating
czas przeszły prosty
humiliated
imiesłów bierny
humiliated
Przykłady
The public rejection humiliated him and shattered his confidence.
Publiczne odrzucenie upokorzyło go i zniszczyło jego pewność siebie.
Drzewo Leksykalne
humiliated
humiliating
humiliation
humiliate
