Szukaj
to pull away
01
odsuwać się, cofać się
to move or back away from someone or something, often suddenly or quickly
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik ruchu
regularny
rozdzielny
partykuła
away
czasownik podstawowy
pull
czas teraźniejszy
pull away
3. osoba liczby pojedynczej
pulls away
imiesłów czynny
pulling away
czas przeszły prosty
pulled away
imiesłów bierny
pulled away
Przykłady
She pulled away when he tried to hug her.
Ona odsunęła się, gdy on próbował ją przytulić.
02
oddalać się, wysuwać się na prowadzenie
to move forward, often in relation to competitors or a previous position
Przykłady
The leading cyclist started to pull away in the mountain stage.
Czołowy kolarz zaczął oddalać się na etapie górskim.
03
oderwać, odkleić
to remove something by pulling or tearing it off
Przykłady
She accidentally pulled the price tag away while examining the dress.
Przypadkowo oderwała metkę podczas oglądania sukienki.
04
odjeżdżać, ruszać
(of a vehicle) to start moving forward or away from a place
Przykłady
The bus pulled away from the stop quickly.
Autobus szybko odjechał od przystanku.
