Szukaj
to mortify
01
upokarzać, zawstydzać
to cause someone to feel extreme embarrassment or shame
Transitive: to mortify sb
Przykłady
His insensitive remark mortified her in front of the whole class.
Jego niewrażliwa uwaga upokorzyła ją przed całą klasą.
02
martwieć, ulegać martwicy
to become necrotized, usually due to lack of blood supply
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik stanu
regularny
czas teraźniejszy
mortify
3. osoba liczby pojedynczej
mortifies
imiesłów czynny
mortifying
czas przeszły prosty
mortified
imiesłów bierny
mortified
Przykłady
The wound began to mortify when the infection spread to the deeper tissues.
Rana zaczęła martwieć, gdy infekcja rozprzestrzeniła się na głębsze tkanki.
03
umartwiać, tłumić
to subdue or control one's physical desires or impulses through self-denial, self-discipline, or ascetic practices
Transitive: to mortify one's body or soul
Przykłady
He chose to mortify his flesh by fasting for several days, focusing only on spiritual growth.
Postanowił umartwiać swoje ciało, poszcząc przez kilka dni, koncentrując się tylko na rozwoju duchowym.
Drzewo Leksykalne
mortified
mortifying
mortify
mort
