Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to snort
01
snurken, snuiten
(of an animal) to make a sudden rough sound by exhaling hard through the nose as a sign of excitement or agitation
Intransitive
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
snort
3e persoon enkelvoud
snorts
onvoltooid deelwoord
snorting
onvoltooid verleden tijd
snorted
voltooid deelwoord
snorted
Voorbeelden
The dog snorted in excitement when it saw its favorite toy.
De hond snoof van opwinding toen hij zijn favoriete speeltje zag.
02
snuffen, grunzen
to produce a sudden, explosive sound through the nose to show contempt, mockery, or irritation
Intransitive
Voorbeelden
He snorted in disbelief at the absurdity of the proposal.
Hij snoof van ongeloof bij de absurditeit van het voorstel.
03
snuffen, opsnuiven
to inhale a powdered substance, especially an illegal drug, through the nose
Transitive: to snort drugs
Voorbeelden
He was caught trying to snort cocaine at the party.
Hij werd betrapt terwijl hij probeerde cocaïne te sniffen op het feest.
04
snuiten
to inhale a drug through the nose, typically in powdered form
Intransitive
Voorbeelden
He was known to snort at parties, despite warnings from his friends.
Hij stond erom bekend op feesten te snuffen, ondanks waarschuwingen van zijn vrienden.
01
snurk, gesnuif
(of an animal) a sudden rough sound made through the nose, especially when excited or afraid
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
dier
morfologische samenstelling
enkelvoudig
telbaar
meervoudsvorm
snorts
02
spottende lach, minachtende lach
a disrespectful laugh
Lexicale Boom
snorter
snorting
snort
