Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
irritieren
[past form: irritierte]
01
verbijsteren, in verwarring brengen
Jemanden verunsichern oder verwirren, oft durch unerwartetes Verhalten oder Reize
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
hulpwerkwoord
haben
1e persoon enkelvoud
irritiere
3e persoon enkelvoud
irritiert
onvoltooid deelwoord
irritierend
onvoltooid verleden tijd
irritierte
voltooid deelwoord
irritiert
Voorbeelden
Die komplizierten Anweisungen irritieren die Kunden.
De ingewikkelde instructies irriteren de klanten.
