Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
irritieren
01
verbijsteren, in verwarring brengen
Jemanden verunsichern oder verwirren, oft durch unerwartetes Verhalten oder Reize
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
hulpwerkwoord
haben
1e persoon enkelvoud
irritiere
3e persoon enkelvoud
irritiert
onvoltooid deelwoord
irritierend
onvoltooid verleden tijd
irritierte
voltooid deelwoord
irritiert
Voorbeelden
Seine widersprüchlichen Aussagen irritierten mich.
Zijn tegenstrijdige uitspraken irriteerden mij.
