Szukaj
to deprive of
[phrase form: deprive]
01
pozbawiać, odbierać
to take away or deny someone or something the possession or enjoyment of a particular thing
Ditransitive: to deprive of sb sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
rozdzielny
partykuła
of
czasownik podstawowy
deprive
czas teraźniejszy
deprive of
3. osoba liczby pojedynczej
deprives of
imiesłów czynny
depriving of
czas przeszły prosty
deprived of
imiesłów bierny
deprived of
Przykłady
The court order aimed to deprive the defendant of access to certain assets during the legal proceedings.
Nakaz sądowy miał na celu pozbawienie oskarżonego dostępu do określonych aktywów podczas postępowania sądowego.
